تبرئه گرداند . و چون حكم به برائت كسى داده مىشد - البته به ندرت - آزاد مىگرديد و به او شهادتنامه‌اى مىدادند حاكى از اينكه صاحب آن از هر گناهى پاك شده است و اين به عوض از دست رفتن مال و شرف و تحمل انواع آزارها و شكنجه‌هايش بود . اما اگر متهم محكوم مىشد تا زمان اجراى حكم او را از مفاد حكم آن آگاه نمىكردند و متهم در زندان مىماند ، بدون آنكه بداند چه سرنوشتى خواهد داشت . آنگاه مراسم اتودافه ef - ad - otuA انجام مىشد . خلاصه آنكه بر متهم جامهء مقدس مىپوشانيدند و ريسمانى به گردنش مىبستند و شمعى به دستش مىدادند و او را به كليسا مىبردند تا مراسم توبه صورت گيرد . سپس او را به جايگاه اجراى حكم مىبردند . در آنجا براى اولين بار حكم محكمه را براى او مىخواندند . اين حكم ممكن بود زندان ابد باشد يا مصادرهء اموال يا اعدام به سوزانيدن و اين در حالت كفر صريح بود و گاهى نيز به كيفر گناهان سبكتر ، متهم را براى مدت معينى به زندان مىكردند يا به جريمه محكوم مىنمودند . احكام اعدام غالبا در دورهء اول محاكم تفتيش عقايد كيفر كسى بود كه به كفر محكوم شده باشد . در شهرهاى بزرگ حكم را در ميدان بزرگ شهر اجرا مىكردند . كشيشان و بزرگان با لباسهاى رسمى حضور مىيافتند . گاه پادشاه هم شركت مىكرد . اين مراسم غالبا براى اعدام چند نفر تشكيل مىشد . مثلا دهها نفر را به سوختن محكوم مىكردند . قربانيان را در موكب اتودافه ef - ad - otuA كه از قرن پانزدهم در اسپانيا رواج يافته بود حركت مىدادند . با آنكه اين مراسم مراسمى سخت وحشت‌انگيز بود ، جمع كثيرى از عامهء مردم به تماشا مىشتافتند . لازم به ذكر است كه فرناندوى كاتوليكى خود از عاشقان تماشاى اين موكبهاى وحشتناك بود و از ديدن مراسم آتش زدن انسانها لذت مىبرد و قضات محكمه تفتيش را كه براى او چنين محافلى ترتيب داده‌اند مىستود . « 8 » در محاكم تفتيش احكام به كندى صادر مىشد و متهم را مايوس مىساخت ، يعنى

--> ( 8 ) . . I , V , dibi : aeL . rD .